„W sumie jak się wydaje stoimy przed niemiłą perspektywą chaosów społecznych, które wywołują potęgujące się kryzysy gospodarcze i różne konflikty zbrojne. Z kolei nasza cywilizacja techniczna jest doskonała i zapewnia nam wygodne, stabilne życie tylko wtedy, gdy panuje spokój społeczny. Bo tylko on gwarantuje dopływ życiodajnej energii i to w dużych ilościach.
Scenariusze upadku
Jeżeli zaś w wyniku jakichś konfliktów zbrojnych, niepokojów społecznych o wielkich rozmiarach, nawet zbiorowych akcji terrorystycznych czy znaczniejszych katastrof naturalnych np. trzęsień ziemi, odcięte zostaną źródła energii lub też nawet tylko zakłócone będzie wydatnie jej dostarczanie, to wtedy dojść może do prawdziwego dramatu ludzkości. I nie trzeba być już wcale prorokiem, ale wystarczy najbardziej raqonalna z racjonalnych wiedza, poparta zresztą dostępną każdemu obserwaqą, by przewidzieć rozmiar zniszczeń, mogących nawet unicestwić cywilizację w takiej postaci w jakiej ona obecnie funkcjonuje. Cóż więc groziłoby nam, gdyby nagle zabrakło energii Otóż wtedy nagle wszystko przestaje działać. Załamują się jeszcze bardziej systemy gospodarcze. Grozi głód, bo nikt nie potrafi i nawet nie będzie miał czym uprawiać ziemi, (bo np. zabraknie ropy do maszyn) przewozić towarów. Nie będzie też ogrzewania, elektryczności, wody wmiastach, ale też często na wsiach itd. itd. Równie dramatyczny scenariusz dla cywilizaqi typu amerykańskozachodniego byłby w przypadku prozaicznego przecież, ale możliwego o czym nawet przekonują ostatnie lata, zresztą książka taką prognozę snująca zyskała swego czasu spory rozgłos załamania się systemu walutowego. Konsekwencje zaś światowej ruiny gospodarczej miałyby chyba naprawdę wymiar nie mniej apokaliptyczny niż w przypadku wojny. Zapewne prowadziłyby do szybkiego nasilania się deformacji społecznych. Te zaś z kolei zaowocowałyby pełną anarchią i rozpadem struktur społecznych, erozją kultury technicznoprzemysłowej w sposób na pewno gwałtowny i tragiczny.“(14)